
ลองนึกภาพร้านก๋วยเตี๋ยว ร้านส้มตำ หรือร้านอาหารตามสั่งที่เคยไปนั่งกิน เก้าอี้พลาสติกที่เจอส่วนใหญ่วนอยู่ไม่กี่สี คือสีแดง สีขาว สีน้ำเงิน และสีหินขัดโทนเขียวฟ้า แทบไม่เคยเห็นสีพาสเทลหวานๆ อย่างชมพูอ่อน เขียวมิ้นต์ หรือลาเวนเดอร์เลย ทั้งที่ในตลาดของใช้อื่นๆ เช่น กะละมังหรือของใช้ในบ้าน กลับมีสีพาสเทลให้เลือกเยอะมาก
ก่อนจะตัดสินใจว่าจะซ่อมหรือทิ้ง ต้องดูก่อนว่ารอยแตกที่เจอเป็นแบบไหน เพราะแต่ละจุดมีความเสี่ยงและวิธีจัดการที่ต่างกัน จุดที่พบบ่อยที่สุดคือขาเก้าอี้หักหรือร้าว ซึ่งมักเกิดจากการรับน้ำหนักเกินหรือโดนกระแทกแรงๆ รองลงมาคือรอยร้าวที่พนักพิงหรือบริเวณเบาะนั่ง ซึ่งมักเกิดจากพลาสติกกรอบเนื่องจากตากแดดนานเกินไป และอีกจุดที่พบได้คือรอยแตกเล็กๆ ตามขอบเก้าอี้ที่เกิดจากการซ้อนเก้าอี้แล้วกระแทกกันบ่อยๆ
เดินเข้าตลาดนัดหรือเปิดแอปช้อปปิ้งออนไลน์ หลายคนคงเคยเจอเก้าอี้พลาสติกราคาเพียงหลักสิบบาท ซึ่งถูกกว่าราคาปกติในท้องตลาดหลายเท่าตัว คำถามที่ตามมาคือ ราคาที่ถูกขนาดนี้ยังคุ้มค่าที่จะซื้อไปใช้งานจริงหรือเปล่า หรือสุดท้ายจะกลายเป็นของที่ต้องทิ้งแล้วซื้อใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหตุผลหลักที่เก้าอี้เหล่านี้ราคาถูกได้ขนาดนี้ มาจากการลดต้นทุนวัตถุดิบเป็นหลัก ทั้งการใช้พลาสติกรีไซเคิลแทนเม็ดพลาสติกใหม่ ลดปริมาณเนื้อพลาสติกให้บางลงเพื่อประหยัดวัสดุ และบางรายก็ลดขั้นตอนการควบคุมคุณภาพเพื่อให้ผลิตได้เร็วและถูกลง ซึ่งทั้งหมดนี้ส่งผลโดยตรงต่อความแข็งแรงและอายุการใช้งานของเก้าอี้
ถ้าใครมีลูกหลานวัยเรียน คงเคยเห็นตุ๊กตาโฟมนุ่มรูปทรงน่ารัก ทั้งขนม สัตว์ ผลไม้ หรือตัวการ์ตูนลิขสิทธิ์ ที่บีบแล้วยุบตัวช้าๆ ก่อนค่อยๆ คืนรูปกลับมาเหมือนเดิม ของเล่นชนิดนี้เรียกว่า สกุ๊ชชี่ ซึ่งเคยเป็นกระแสฮิตทั่วโลกมาแล้วครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน และตอนนี้กลับมาได้รับความนิยมอีกรอบ ทั้งในกลุ่มเด็ก วัยรุ่น และผู้ใหญ่ที่ชื่นชอบของสะสมสายคาวาอี้
หอประชุมขนาด 500 ที่นั่งถือเป็นโปรเจกต์งบประมาณระดับกลางถึงใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นหอประชุมโรงเรียน มหาวิทยาลัย หรือศูนย์ประชุมเอกชน การตัดสินใจว่าจะใช้เก้าอี้พลาสติกล้วนแบบเคลื่อนย้ายได้ หรือเก้าอี้เบาะแบบยึดติดถาวร ไม่ใช่แค่เรื่องความสบายในการนั่งเพียงอย่างเดียว แต่ส่งผลต่องบประมาณโครงการโดยตรง เพราะส่วนต่างราคาต่อตัวสามารถทวีคูณเป็นหลักแสนถึงหลักล้านบาทเมื่อคูณด้วยจำนวน 500 ตัว
ก่อนอื่นต้องแก้ความเข้าใจผิดเล็กน้อย เพราะจริงๆ แล้วเก้าอี้หอประชุมจำนวนไม่น้อยก็ใช้พลาสติกเป็นส่วนประกอบ โดยเฉพาะเปลือกหลังพนักและฐานที่นั่งบางรุ่น แต่สิ่งที่ต่างจากเก้าอี้สนามกีฬาอย่างชัดเจนคือ เก้าอี้หอประชุมแทบไม่เคยปล่อยให้เป็นพลาสติกเปลือยล้วนแบบที่นั่งแล้วสัมผัสพลาสติกโดยตรง แต่จะมีโฟมซับในและหุ้มผ้าหรือหนังเทียมทับอีกชั้น ในขณะที่เก้าอี้สนามกีฬาส่วนใหญ่ปล่อยให้พลาสติกเปลือยเปล่าแบบที่เห็นและสัมผัสได้ตรงๆ
หลายคนเวลานึกถึงการเก็บเอกสาร มักจะนึกถึงตู้เหล็กสีเทาตัวใหญ่ หรือไม่ก็กล่องกระดาษที่เก็บไว้มุมห้อง แต่ในความเป็นจริง เอกสารที่ใช้งานบ่อย เช่น ใบเสร็จรายเดือน สัญญาที่กำลังดำเนินการ แฟ้มลูกค้าที่ต้องหยิบเข้าหยิบออกทุกวัน ไม่จำเป็นต้องพึ่งตู้เหล็กที่ทั้งหนักและราคาสูงเสมอไป ตะกร้าพลาสติกกลายเป็นทางเลือกที่ตอบโจทย์คนทำงานยุคนี้มากขึ้นเรื่อยๆ เพราะน้ำหนักเบา เคลื่อนย้ายสะดวก และที่สำคัญคือทนความชื้นได้ดีกว่ากล่องกระดาษมาก