เก้าอี้พลาสติกเป็น item พื้นฐานที่ “ถูกใช้งานหนักที่สุด” ในโรงเรียน เพราะอยู่แทบทุกพื้นที่—ห้องเรียน โรงอาหาร ห้องสมุด ห้องคอมฯ ไปจนถึงหอประชุมและลานกิจกรรมถ้าเลือกผิด 2 เรื่องมักตามมาเร็วมาก คือ นั่งไม่สบายจนเด็กเสียสมาธิ กับ เก้าอี้กรอบ/หักง่ายจนเสี่ยงอุบัติเหตุ ส่วนถ้าซื้อจำนวนไม่พอดี ก็จะเจอปัญหา “ไม่พอใช้ตอนเร่งด่วน” หรือ “ซื้อมากเกินจนเก็บกองไว้เฉย ๆ”
เก้าอี้โรงเรียนที่ดีไม่ใช่แค่ “นั่งได้” แต่ต้องนั่งได้ทุกวันแบบปลอดภัยและทนทาน สิ่งที่ควรดูให้ครบมี 4 แกนหลัก: วัสดุ, รูปทรงและความปลอดภัย, ขนาดตามช่วงวัย, และ การใช้งานจริงตามพื้นที่
ถ้าเจอเก้าอี้ที่ราคาถูกผิดปกติและน้ำหนักเบามาก มักมีโอกาสสูงที่จะใช้เนื้อพลาสติกผสม/รีไซเคิลมากเกินไป ทำให้กรอบแตกง่ายเมื่อโดนแดดหรือรับแรงซ้ำ ๆวัสดุที่พบในเก้าอี้คุณภาพดีมักเป็น PP (โพลีโพรพิลีน) หรือ HDPE โดยรุ่นที่เน้นความแข็งแรงมักเลือกสูตรที่ “เนื้อแน่น” และมีการเติมสารช่วยทนแดดในระดับที่เหมาะกับการใช้งานไทย
โรงเรียนมีการเคลื่อนที่เร็ว วิ่งชน ลากเก้าอี้ ซ้อนเก็บ ยกย้ายบ่อย จุดเสี่ยงที่เจอบ่อยคือ “ขอบคม” และ “ขาเก้าอี้ลื่น” จึงควรเลือกทรงที่ขอบมนโดยรอบผิวต้องเรียบ ไม่มีเสี้ยน ไม่มีรูพรุนที่สะสมคราบ และถ้าเป็นพื้นที่พื้นกระเบื้องลื่น ควรเลือกรุ่นที่ฐานสัมผัสดี หรือมีปลายขาออกแบบให้ยึดพื้นได้มากขึ้น
เก้าอี้พลาสติกขึ้นรูปชิ้นเดียวมักทนต่อการใช้งานจริงได้ดีกว่า เพราะไม่มีจุดต่อเยอะให้หลวม แตก หรือโยกง่าย เหมาะมากกับโรงอาหาร หอประชุม และพื้นที่กิจกรรมที่ต้องยกย้ายบ่อย ๆ
โรงเรียนส่วนใหญ่พลาดตรงซื้อรุ่นเดียวจบทั้งโรง ทั้งที่ความต้องการต่างกันมาก ห้องเรียนต้องเน้น “นั่งนาน” โรงอาหารต้องเน้น “ทนลาก-ทนกระแทก” หอประชุมต้องเน้น “ซ้อนเก็บง่าย” แนวทางเลือกแบบเร็วคือแยกเป็น 3 กลุ่มพื้นที่ แล้วกำหนดสเปคให้ตรงงาน
| พื้นที่ | โจทย์หลัก | สเปคที่ควรเน้น | ข้อแนะนำใช้งาน |
|---|---|---|---|
| ห้องเรียน / ห้องพิเศษ | นั่งต่อเนื่องนาน | พนักพิงรองรับหลัง, ขอบมน, ขนาดตรงช่วงวัย | เลือกไซซ์ตามระดับชั้น และมีสำรองสำหรับย้ายเข้า |
| โรงอาหาร | ลาก-ยก-หมุนเวียนหนัก | โครงสร้างชิ้นเดียว, เนื้อแน่น, ทนกระแทก, ทำความสะอาดง่าย | ควบคุมจำนวนตาม “รอบกินข้าว” ไม่จำเป็นต้องเท่าทั้งโรง |
| หอประชุม / ลานกิจกรรม | จัดงานเป็นครั้ง ๆ | ซ้อนเก็บดี, น้ำหนักพอเหมาะ, ยกย้ายสะดวก | กำหนดจำนวนตามความจุหอประชุม และเผื่อกิจกรรมรวมแถว |
| ห้องสมุด / ห้องคอมฯ | ขยับเก้าอี้บ่อย + พื้นที่แน่น | ขนาดพอดีโต๊ะ, ไม่ลื่น, ทนขูดขีด | กำหนดตามจำนวนโต๊ะ/เครื่องใช้งานจริง |
ถ้าเก้าอี้สูงเกินไป เด็กจะนั่งแล้วเท้าลอย ทำให้กดต้นขาและเมื่อยเร็ว ถ้าเตี้ยเกินไป จะทำให้นั่งงอหลังและปวดสะสม โรงเรียนที่มีหลายช่วงชั้นจึงควรแบ่งไซซ์อย่างน้อย 2–3 ระดับ แทนการซื้อไซซ์เดียวทั้งโรง
| ระดับขนาด | ช่วงชั้นที่พบบ่อย | ความสูงที่นั่ง (โดยประมาณ) | จุดสังเกตตอนลองนั่ง |
|---|---|---|---|
| อนุบาล | ก่อนประถม | ประมาณ 28–32 ซม. | เท้าวางพื้นได้เต็ม ฝ่าเท้าไม่ลอย ขอบมนมากเป็นพิเศษ |
| ประถม | ป.1–ป.6 | ประมาณ 36–39 ซม. | เข่างอใกล้ 90° นั่งแล้วไม่ต้องเขย่ง |
| มัธยม | ม.1–ม.6 | ประมาณ 44–47 ซม. | พื้นที่นั่งกว้างขึ้น นั่งแล้วหลังพิงได้จริง |
ถ้าโรงเรียนมีนักเรียนคละวัยมาก การแยกไซซ์เป็นโซนจะช่วยลดปัญหาย้ายเก้าอี้สลับห้อง เช่น โซนอนุบาลใช้สีหนึ่ง โซนประถมใช้อีกสีหนึ่ง โซนมัธยมใช้อีกสีหนึ่ง เวลาตรวจนับและดูแลจะง่ายขึ้น และลดการสลับผิดไซซ์แบบไม่ตั้งใจ
วิธีคิดจำนวนที่นั่งให้พอดี ไม่จำเป็นต้องเดา ให้แยกคิดตามพื้นที่ แล้วบวก “สำรอง” เผื่อชำรุด/ย้ายเข้า/กิจกรรมพิเศษหลักง่าย ๆ คือ ห้องเรียนคิดตามตัวจริง โรงอาหารคิดตามรอบ หอประชุมคิดตามความจุงานรวม
จำนวนเก้าอี้ห้องเรียน = จำนวนนักเรียนตัวจริง (ข้อมูลทะเบียน/ตัวตน) + สำรอง 5% เหตุผลที่ควรมีสำรอง: เก้าอี้ชำรุดระหว่างเทอม, นักเรียนย้ายเข้า, ห้องเรียนสลับกิจกรรม
เก้าอี้โรงอาหารไม่จำเป็นต้องมีที่นั่งเท่ากับนักเรียนทั้งโรง ถ้ามีการเหลื่อมเวลาเป็นรอบ สูตรใช้งานง่ายคือ จำนวนเก้าอี้โรงอาหาร = จำนวนนักเรียน “รอบที่มากที่สุด” + สำรอง 10% ตัวอย่าง: นักเรียน 900 คน แบ่งกิน 3 รอบ รอบละ 300 คน ⇒ เก้าอี้โรงอาหาร ≈ 300 + 10% = 330 ตัว
หอประชุมมักใช้จัดงานรวม เช่น ประชุมผู้ปกครอง ปัจฉิม กิจกรรมรวมแถว แนวคิดตรงไปตรงมาคือ ทำให้รองรับ “กลุ่มที่ใหญ่ที่สุด” ที่ต้องเข้าพร้อมกัน แล้วเผื่อสำรองเล็กน้อยเพื่อจัดแถว/เผื่อเก้าอี้ชำรุด
| พื้นที่ | สูตรคำนวณที่แนะนำ | สำรองที่เหมาะสม | เหตุผลที่มักต้องเผื่อ |
|---|---|---|---|
| ห้องเรียน | จำนวนนักเรียนจริง + 5% | 5% | ชำรุดระหว่างเทอม/ย้ายเข้า |
| โรงอาหาร | จำนวนนักเรียนรอบสูงสุด + 10% | 10% | พีคพร้อมกัน/กิจกรรมพิเศษ/ย้ายโต๊ะ |
| หอประชุม | ความจุงานรวมที่ต้องรับจริง + เผื่อจัดแถว | 5–10% | จัดทางเดิน/กันชน/สำรองกรณีชำรุด |
| ห้องสมุด/คอมฯ | จำนวนที่นั่งใช้งานจริงตามโต๊ะ/เครื่อง | 0–5% | สับเปลี่ยนห้อง/เพิ่มเครื่อง |
งานโรงเรียนมักต้องเดินตามระเบียบจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐ การทำให้ตรวจรับง่ายคือ “ระบุคุณลักษณะให้วัดได้” ไม่ใช่เขียนกว้าง ๆ แนวทางเขียนสเปคแบบใช้งานจริง:
ทริกสำหรับการตรวจรับหน้างานที่ช่วยลดปัญหา: สุ่มวัดความสูงที่นั่งจากหลายกอง สุ่มเช็กความแน่นของโครงสร้าง (เขย่า/นั่ง/ขยับ) และตรวจดูผิวว่ามีเสี้ยนหรือรอยแตกร้าวตั้งแต่ใหม่หรือไม่
เก้าอี้โรงเรียนพังเร็วส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดจาก “เด็กอย่างเดียว” แต่เกิดจากการเก็บและการซ้อนที่ผิดวิธี โดยเฉพาะการซ้อนสูงเกินไปและวางกลางแดดยาว ๆ แนวทางดูแลง่าย ๆ ที่ทำได้จริงในโรงเรียน:
พบกับเก้าอี้พลาสติกคุณภาพสูงจาก ศรีไทย ซุปเปอร์แวร์ มีให้เลือกทั้ง ราคาโรงงาน, ราคาขายส่ง และ ราคาขายปลีก ครอบคลุมทุกช่วงราคา เหมาะทั้งสำหรับผู้ใช้งานทั่วไป ร้านอาหาร ร้านค้า และธุรกิจจัดเลี้ยง สามารถ เช็คราคาเก้าอี้พลาสติก จากทีมงาน Srithai Online
รวมลิงก์บทความจากเว็บไซต์ทางการ Srithai Superware สำหรับศึกษาข้อมูลเพิ่มเติม
TH
EN